جعفر شهرى باف

325

طهران قديم ( فارسى )

مراد سبوس گندم است با طبيعت اندك گرم و خشك . آشاميدن آب پخته سبوس با شكر و عسل ، سرفه و خشكى سينه و تنگ‌نفس را بهبود داده ، غذاى مفيد ناقهين و بيماران مىباشد . ضماد پختهء او در شراب يا سركه‌شيره و امثال آن تسكين درد پستان و تحليل ورم آن‌كه از بسته شدن شير بهمرسيده باشد ميدهد . بستن سبوس و نمك گرم بر محل گزيدگى مار و افعى نافع آن و بستن بر اعضاى متورم باعث تحليل ورم عضو مىشود . پختن او در سركه و ماليدنش جوشهاى مسرى و منتشر شونده و جرب دونده و خارش پوست و ورمهاى گرم را رفع مىكند . گذاشتن سبوس در سركه و روغن زيتون پخته رفع ضربان مفاصل مىكند . گذاشتن پختهء او در آب ترب بر محل گزيدگى عقرب رافع درد آن مىباشد . بخور خيساندهء او در سركه زكام را نفع ميدهد . ماليدن سبوس پختهء جو ، خارش بدن را رفع مىكند . بخور سبوس عدس رفع رشك و شپش و سبوس باقلى جلوگيرى از ريختن موى سر و شكوفهء درختان مىكند . سپستان معالج امراض : سينه و حلق ، سرفه خشك ، عطش ، سوزش بول ، خشكى حلق ، گرفتگى صدا ، زخم روده ، تب‌ها ، دمل داروئى فراوان موجود كه عطارها و بذرفروشها فروشند ، با طبيعت معتدل و تر ، مفيد تمام امزجه ، خاصه گرم‌مزاجها . خوردن استكانى لعاب سپستان كه قاشقى از آن را در استكانى آب جوش